دوشنبه نوزدهم مرداد 1388

دیدنی های و خواندنی های شهر شیراز

 ايوان ، حرم ، گنبد ، رواقها و شاه نشين با آئينه كاري و گچ بري و كتيبه هاي چندي تزئين يافته است .پس از اتابكان در دوران صفوي و قاجار اين بنا چندين بار مرمت و تعمير شد.مرقد حضرت در شاه نشين گنبد و مسجد بالاسر قرار داردو دو مناره كوتاه در دو انتهاي ايوان سر برافراشته است.كاشي كاري معرق و زيباي گنبد در سال 1345ه.ش پايان يافت .در مجاورت زيارتگاه شاه چراغ بقعه سيد مير محمد برادر شاه چراغ واقع شده است.اين مزار شامل حرم بزرگ و شاه نشين مي باشد.مرقد در شاه نشين شمالي آن قرار دارد .ساختمان اين بنا متعلق به قرن دهم هجري قمري است و در عهد زنديه و قاجار مرمت شده و تزئين يافته است.گنبد آن كاشي كاري و به شيوه گنبدهاي زمان قاجار ساخته شده است

منابع این مقاله :
worldisround.com
topirantravel.com/
shirazcity.orgwww.farsp.ir
www.fars.ir
farsmiras.ir
,…

آرامگاه سعدی

بناي كنوني آرامگاه سعدي اقتباساتي از كاخ چهلستون اصفهان است و ابنيه قديم را توام با معماري جديد دارا مي باشد. ايواني با ستونهاي چهار ضلعي بلند با تزئينات كاشي كاري در جلو بقعه واقع شده است و گنبد كاشي فيروزه فام بر فراز بقعه جلوه خاصي دارد . درون بقعه كتيبه هايي كاشي كاري حاوي منتخباتي از گلستان و بوستان و لوحه اي كه تاريخچه ساختمان را معلوم مي سازد ، ديوارها را زينت بخشيده است. بناي قبلي آرامگاه از دوران كريم خان زند شامل دو اطاق بزرگ در دو طرف ايوان ،پله طاق نما و غرفه هاي كوچك در وسط بوده است و در يك اطاق قبر سعدي در اطاق ديگر قبر مرحوم شوريده فصيح الملك شاعر معروف شيرازي در قرن اخير قرار داشت .طبعا براي احداث بناي كنوني ساختمان قديمي را منهدم ساختند

دروازه قرآن

دروازه قران آرامگاه خواجوي كرمان كمال الدين ابوالعطا محمد بند علي بن محمود كرماني متخلص به خواجه شارع در پانزدهم شوال سال 967 هجري قمري متولد كرمان مي باشد.وي در جواني به كسب علوم متداول آن زمان و دريافتن رموزي شاعري در زادگاه خود مشغول شد.مقبره خواجه جانب غربي دروازه قران يعني سمت راست آن به مسافت كمي بالاتر از دروازه قران در دامان كوه محوطه با صفايي است كه درختان و حوض آبي قرار داردو قبر خواجو كرماني شاعر و عارف زمان سلطان ابوسعيد فرزند اولجايتو كه نامش محمود بوده و به سال 753 هجري در گذشته است در آنجا واقع است

باغ نارنجستان قوام

يكي از خانه هاي قديمي كه به نحو مطلوب در شيراز حفظ شده است خانه اجدادي خاندان قوام است . اين عمارت نارنجستان نام داردو توسط ميرزا ابراهيم خان قوام الملك در حدود صد سال پيش ساخته شده است خانواده قوام در اصل بازرگان و از اهالي قزوين بوده اند. اين خانواده پس از مهاجرت به شيراز به فعاليتهاي ديواني و دولتي رو آوردند و در دستگاه پادشاهان زند و قاجار به خدمت پرداختند . نارنجستان نماينده ذوق خانواده اشراف ايراني در قرن سيزدهم هجري قمري است .قسمت هاي بيروني و اندروني و مطبخ و آبدارخانه ، همچنين محل پذيرايي و باغهاي دلگشا جملگي در اين خانه سازمان يافته ايراني به هم ارتباط دارد.ايوان آئينه كاري كه چشم انداز آن به سوي باغ است .مركز اصلي قسمت بيروني خانه است

باغ عفیف آباد

عفیف آباد که آن را باغ گلشن نیز می نامند در مغرب شیراز و در جنوب خیابان قصرالدشت و در انتهای خیابان عفیف آباد واقع است.

این باغ یکی از قدیمی ترین و زیباترین باغ های شیراز است. مساحت باغ حدود 127 هزار متر مربع است. این باغ در دوره صفویه از جمله باغ های آباد شیراز و مقر پادشاهان وقت بوده است. سازنده عمارت فعلی باغ با 17000 متر مربع زیربنا، میرزا علی محمدخان قوام الملک دوم می باشد که در سال 284 ه.ق. آن را احداث نموده و قنات “لیمک” را که در 15 کیلومتری باغ و در محل قصر قمشه بود برای مشروب نمودن باغ خریداری کرد. این باغ سرانجام به یکی از وارثین قوام به نام عفیفه رسید و بدین نام نیز شهرت یافت

آرامگاه حافظ

بناي اصلي آرامگاه حافظ از آثار كريم خان زند و مربوط به سال 1187 هجري مي باشد. بناي اوليه داراي ايواني با چهار ستون سنگي در وسط بوده كه از جانب شمال و جنوب محل عبور داشته و در دو سمت آن دو اطاق بنا كرده بودند.قبر حافظ خارج از اين بنا و در وسط قبرستان پشت آن قرار داشت. در دوره هاي بعدي نرده آهني در اطراف قبر گذارده بودند كه صورت مناسبي نداشت. بارگاه حافظ بين سالهاي 1314 تا 1317 ه.ش بارگاه حافظ به صورتي كه اكنون موجود است درآمد. سنگ حوضهاي ابنيه كريم خاني كه جهت ادامه خيابان زند شيراز خراب گرديد به محوطه آرامگاه منتقل و در حوضهاي آنجا به كار رفت .با حفظ چهار ستون اصلي بناي قديمي ،16 ستون يكپارچه سنگي نظير آنها تهيه نمودند و ايوان بزرگ بيست ستوني كنوني را به طول 56 متر با تزئينات نقاشي و گچ بري و كاشي كاري تماما به سبك قديم و اصيل شيراز ايجاد كردند. اشعاري از حافظ در محل هاي وسط ايوان بزرگ در باغ دوم ايجاد گرديد و سنگ قبر قديم در محل اصلي خود محفوظ ماند .آرامگاه اهلي شيرازي كه در سال 924 هجري وفات يافته است و مزار مرحوم فرصت الدوله شيرازي كه در سال1339 هجري فوت نمود در پايين آرامگاه حافظ قرار دارد٠

__________________

باغ ارم

احداث آنرا به محمد قليخان ايلخاني نسبت مي دهند و بناي عمارت آنرا ازنصير الملك از اعيان شيراز مي دانند.بناي زيباي آنرا حاجي محمد حسن معمار كه مسجد نصير الملك نيز از آثار اوست طراحي كرده است .بر اساس طرح محوري طولي ساخته شده است وجوي آبي از وسط ضلع شمالي محوطه را به دو نيم مي كند و از عبور از وسط طبقه زيرين بنا به حوض بزرگي مقابل عمارت مي ريزد و از جانب ديگر حوض به صورت آبنما تا انتهاي باغ ادامه مي يابد و در مسير خود از دو حوض كوچك مستطيل نيز مي گذردوخيابان پهني كه از وسط ضلع جنوبي حوض آغاز ميشود با درختان سروناز بسيار بلندي كه در دوسوي آن كاشته شده و بوته هاي زيباي گل در حاشيه منظره بسيار زيبايي دارد. در امتداد محور اصلي باغ كوشكي با دوحوض مستطيل وجود داشته كه بعدها با ديواري از آن جدا شده است. يك خيابان پهن عرضي فاصل مياني و حوض بزرگ آب نماست .به موازات آن دو خيابان كم عرض ديگري شبكه مجموعه را تكميل كرده است. در اين باغ گذشته از درختان سروناز معروف ان درختهاي مركبات نيز نشانده شده است. در حال حاضر عمارت اصلي سه اشكوبه و خوض بزرگ و آيينه گون مقابل آن در قلب باغ واقع شده است و تالار طبقه زيرين كه اب نمايي از ميان آن مي گذرد با كاشي هاي خوش نقش هفت رنگ زينت داده شده است. نما سازي بنا شامل ايوان ستوندار بلندي در وسط و دو ايوان كوچك روي هم در دو جانب و در برابر طبقه دوم و سوم است. وجود خورشيدي بزرگ كولي دار بالاي ايوان بزرگ و خورشيدي هاي كوچك تر بالاي ايوانهاي جانبي با تزئينات زيباي كاشي بر شكوه بنا افزوده است . خورشيد مياني از صحنه اي از حجاريهاي ساساني تقليد شده است. چنانكه برروي ازاره هاي سنگي نيز صحنه هايي از نقشهاي برجسته تخت جمشيد كنده كاري شده است . تالارهاي بنا با تزئينات آئينه كاري و گچبري و ارسيها نمونه زيبايي از معماري دوران ميانه قاجار است٠

در باغ ارم فرصت الدوله

باغ ارم

باغ ارم

__________________

بازار وکیل - شیراز

از بازارهای شیراز است که در زمان کریم خان زند (1172 - 1193 ه.ق) در شرق شیراز در محله درب شاهزاده، در کنار مسجد وکیل و در شرق میدان شهدا احداث شده است.

معماری این بنا بر گرفته از بازار قیصریه لار و همچون بازارچه بلند اصفهان ساخته شاه عباس کبیر است اما عرض بازار وکیل بیش از سایر بازارهاست. همچنین 74 دهانه طاق ضربی بازار با ارتفاع بیش از 11 متر مرتفع تر از طاق سایر بازارهاست که البته هم اینک به علت خاکریزی کف بازار، ارتفاع طاق ها به ده متر تقلیل یافته است.این بازار که از نظرمعماری دارای سه فضای عبور و مرور (فضایی برای گذر مشتریان)، حریم مغازه (به ارتفاع تقریبی 2 پله بالاتر از سطح زمین)، فضای مغازه (محل فروش) است. دارای پنج در بزرگ است که در چهار سوی آن قرار گرفته است. هم چنین شامل دو رشته شمالی - جنوبی و شرقی - غربی است که چون صلیبی یکدیگر را قطع کرده اند. در تقاطع این دو رشته چهار سوق قرار گرفته است که بر روی یک هشتی قرار دارد. این چهار سوق دارای طاق بزرگ ضربی محکمی است و در پای طاق نیز چند ترنج آجرکاری شده است. در هشتی نیز مغازه هایی چهارگوش در دو طبقه وجود دارد.

ضلع شمالی - جنوبی بازار از دروازه اصفهان شروع می شود و تا کوچه جنوبی سرای مشیر ادامه می یابد. در دو طرف این راسته هر قسمت 41 جفت (82 باب) مغازه وجود دارد که در جلو هر یک سکویی از قطعات سنگی بزرگ که بر روی آن، ترنج هایی برجسته حجاری شده است. در این بازار برای مصونیت از رطوبت، مغازه ها را در حدود یک متر فراتر از سطح زمین ساخته اند. مغازه ها اغلب دارای پستو بوده و در دو طبقه طراحی شده اند.

در شمال شرقی این راسته، چند کاروانسرای قدیمی به نام های روغنی، گمرک و احمدی ساخته شده است که در ورودی آنها در درون بازار است. هر یک از این کاروانسراها دارای چندین حجره می باشند.

راسته شمالی - جنوبی را بازار بزازان نیز نامیده اند. در سال 1315 به علت گسترش خیابان زند 11 حجره از حجره های این ضلع از بین رفته است.ضلع شرقی - غربی نیز دارای دو بخش است:

1. قسمت شرقی چهار سوق که آن را بازار علاقه بندان می نامند. این بخش دارای 19 جفت مغازه است که هم اینک مرکز فرش است و مغازه های عطاری نیز در این قسمت یافت می شود.

2. قسمت غربی چهارسوق که آن را بازار ترکش دوزها می نامند و دارای 10 جفت مغازه است که هم اینک مرکز فروش فرش های ایرانی است.در ضلع جنوبی چهارسوق در موازات با بازار ترکش دوزها، بازار دیگری قرار دارد که مدخل آن در جلو سر در مسجد وکیل است و به بازار شمشیرگرها معروف است. این بازار نیز دارای 11 جفت مغازه است.در زیر چهار سوق، حوض بزرگی از سنگ مرمر قرار داشته که آب آن از مجرایی که از زیر بازار ترکش دوزها می گذشته، تأمین می شده است. این مجرا به صورت طاق ضربی است و از آجر و ساروج ساخته شده است و هم اینک نیز وجود دارد اما حوض مریری به علت بالا آمدن کف بازار، از بین رفته است.

سیستم تهویه هوا به علت ارتفاع زیاد سقف طاق و تویزه ای بازار کامل بوده. این امر به وسیله بادگیرهایی ساده انجام می گرفته هم چنین دریچه ها و روزنه هایی به نام جامخانه یا هورنور در زیر سقف تعبیه شده بوده که هوا و نور کافی را به بازار می رسانند اما هم اینک پس از مرمت، این روزنه ها بسته شده اند. هم اینک در بالای مغازه مشبک هایی جهت تهویه هوا و روشنایی وجود دارد.در ورودی جنوب این بازار در سال 1368 از جانب میراث فرهنگی، اندکی پی بندی شده است. سیم کشی جدید برق مغازه ها از یک طرف بازار به دیگر سو، چهره قدیمی بازار را مخدوش نموده است.

__________________

ارگ کریمخانی - شیراز

ارگ کریمخانی قصر سلطنتی و اندرونی کریم خان زند (م. 1193) حاکم شیراز بوده است که در سال 1180 ه.ق به دستور وی ساخته شد و در حال حاضر در شمال شرقی شیراز، در حوالی میدان شهدا واقع شده است.

کریم خان زند برای ساختن قصر خود ماهرترین سنگ تراشان، معماران و هنرمندان آن عصر را به شیراز دعوت کرد و بهترین نوع مصالح را از شهرها و کشورهای مختلف خریداری نمود و در اختیار کارگران قرار داد. در مدت زمان کوتاهی بنای ارگ ساخته شد. میدان کریم خانی به عنوان تأسیسات و ارسن شهری شامل سه بخش می شد:

1. بخش سیاسی که شامل عمارت کلاه فرنگی و دیوانخانه بود.

2. بخش اقتصادی که شامل بازار وکیل می شد.

3. بخش نظامی که شامل میدان مشق می شد.

در این میدان، ارگ به عنوان خانه پادشاه و هسته اصلی میدان عمل می کرد. درساختن ارگ، معماری نظامی و معماری مسکونی هر دو با هم به کار رفته است چرا که ارگ خانه پادشاه می بود و باید از ضریب امنیتی بالایی برخوردار باشد. بنابراین دیواره های بیرونی که همانند دیوارهای یک قلعه نظامی است، بسیار مرتفع است.دیواره بنا در پایین 3 متر ضخامت دارد و به صورت مخروط ناقص بالا رفته و ضخامت آن در بالا به 2.8 متر می رسد. و در قسمت بالا دیوارکی جانپناه دارد که محل استقرار سربازان بوده، تیرکش هایی نیز در این دیوار تعبیه شده که برخی کوچک هستند و حالت مورب دارند که محل قرار دادن تفنگ و اسلحه بوده و دیگر سوراخ های بزرگتری که برای راندن دشمن بوده است. هشتی ورودی آن فضای بزرگی است که یک در به باره بند (اصطبل) داشته و در حال حاضر مکان فروش بلیط است و در مقابل دری دارد که به پشت بام می رفته. همچنین در داخل هشتی چند طاق نما برای نشستن وجود دارد. هشتی ارگ نسبت به هشتی دیگر خانه ها تزیینات کمتری دارد. در قسمت باره بند اتاق هایی مخصوص سر مهتر وجود داشته که هم اینک ویران شده است. این مکان در زمان پهلوی به عنوان زندان زنان مورد استفاده قرار گرفت، در وسط آن ساختمانی احداث شده بود که به هنگام مرمت ویران شد

__________________

کلیسای ارامنه - شیراز

کلیسای مریم مقدس از کلیساهای شیراز است که به سال 1662 میلادی (1072 هجری) قبل از سلطنت شاه عباس دوم بنا شده است و تا به امروز باقی مانده است.

این کلیسا نزدیک مسجد مشیر، جنب بازارچه ارامنه واقع شده است. تالار نماز خانه آن یکی از بناهای ظریف باستانی و هنری قرن هفدهم است که به وسیله هنرمندان ارمنی و مسلمان شیراز ساخته شده است. به طوری که ارامنه شیراز اظهار می دارند پنج قطعه قالی گران بها نظیر همان پنج مجلس نقاشی سقف، در همان زمان بافته شده و کف نمازخانه را مفروش می ساخته است. طبق اظهار یکی از اعضای هیأت امنای ارامنه شیراز هنگامی که «مارتیروس سرکیس» تصدی این کلیسا را عهده دار بود، پنج قطعه فرش نفیس مزبور مفقود شده است و احتمالاً این فرش های گران بها را به انگلیسی ها فروخته اند.در تالار کلیسا گچبری هایی که می توان آن را از شاهکارهای قرن یازدهم دانست؛ وجود دارد. از همه مهم تر این که از داخل تالار و نمازگاه سقف نقاشی و گچبری شده و گنبدی شکل است. حال آن که از خارج و در روی پشت بام اثری از گنبد مدور و گنبدی شکل دیده نمی شود. پشت بام تالار نمازگاه چهارگوش است و بدینوسیله هر گونه اثری که حکایت از کلیسا بکند از خارج حتی از روی پشت بام های مجاور دیده نمی شود.

__________________

مسجد وکیل - شیراز

مسجد وکیل یا جامع وکیل از آثار دوره زندیه در شیراز است.

این مسجد با 11 هزار متر مربع مساحت، 8660 متر زیربنا، 120 متر طول و 80 متر عرض در سال 1187 ه.ق. توسط کریم خان زند در محله درب شاهزاده، خیابان طالقانی فعلی و در حد فاصل حمام وکیل و بازار وکیل ساخته شده است. در دو لنگه ورودی مسجد با 8 متر ارتفاع و 3 متر پهنا در هر لنگه، در ضلع شمالی مسجد قرار گرفته است. و در کنار آن نیز ورودی در بازار شمشیرگرها وجود دارد. بر فراز سر در مسجد کتیبه ای کاشی کاری شده قرار دارد که با خط نسخ آیات قرآنی بر روی آن نگاشته شده است. در پایان نیز تاریخ 1306 ه. قید گردیده است. بر فراز آن نیز در میان فضایی کاشی کاری شده، کتیبه ای قرار دارد که نام فتحعلی شاه و حسین علی میرزا با خط ثلث و آب طلاکاری شده بر روی آن نگاشته شده است.

__________________

بازار مشیر - شیراز

از بازارهای شیراز است که در محله درب شاهزاده قرار گرفته است. این بازار بقایای بازار قیصریه است که توسط امام قلی خان در غرب مدرسه خان ساخته شده است.

این بازار که از آجر و گچ ساخته شده است، بازار مرغ و اردوبازار را به یکدیگر متصل می نماید به گونه ای که اردوبازار در جنوب بازار وکیل و در مقابل بازار مرغ قرار می گیرد و در امتداد شرق و غرب نیز بازار مسگرها قرار می گیرد.این بازار در زمان قاجاریه بر اثر زلزله ویران شد و در سال 1299 ه.ق. مرمت شد. این بازار هم اینک مرکز فروش اسباب منزل است.این بازار شباهت فراوانی از نظر اجرایی با بازار وکیل دارد با این تفاوت که از هر ابعادی و مقیاسی، در مقیاس کوچکتری نسبت به بازار وکیل ساخته شده است. سقف این بازار همانند بازار وکیل دارای طاق تویزه است و در بالای عرقچین آن حورنورهایی دیده می شود در بالای دکانها نیز همان دریچه ها دیده می شود. تفاوت دیگر این بازار با بازار وکیل در این است که مغازه های این بازار اکثرا” یا هم سطح زمین و یا پایین تر از سطح زمین ساخته شده اند. که البته این مسئله شاید به نوع کالایی که د راین مغازه ها عرضه می شده بر می گردد. همچنین سردر ورودی مغازه ها یک قوس کجاوه ای است که با یک پاکار پهن به زمین می رسد. بازار دیگری به نام قیصریه به این بازار از سمت راست متصل می گردد که دارای 12 جفت مغازه است که اکثرا” سطحی بالاتر از سطح زمین دارند و مغازه ها دارای ارتفاع نسبتا” بلندی نسبت به بازار مسگرها می باشند.در قدیم ارتفاع مغازه ها را با توجه به جنسی که در آنجا فروخته می شده در نظر می گرفتند. به عنوان مثال مغازه های نانوایی همواره پایین تر از سطح زمین بوده اند و مغازه های عطاری بالاتر از سطح زمین.قیصریه همانند راسته درسته و غیره به نوعی بازار اطلاق می شود که در آن اجناس ظریف ساخته و عرضه می شدند مثل طلا و جواهرات و پارچه و … قیصریه ها باید حتما” درب ورود و خروج جداگانه داشته باشند که البته در بازار ذکر شده چنین دربی مشاهده نشده است

__________________

بازار مسگرها

از بازارهای شیراز در دوره قاجاریه است. این بازار در محله درب شاهزاده و در ضلع شرقی سرای مشیر قرار گرفته است و معماری آن مانند بازار وکیل است

است این بازار داری هشتی هشت ضلعی است که بازار را به دو بخش تقسیم کرده و به گونه ای که درسمت غرب به سرای مشیر و از سمت جنوب به اردوبازار منتقل می گردد. این هشتی که بازار مشیر را به بازار نو مشیر متصل می کند داری سقف مرتفعی است که بر فراز آن گنبد کم خیز نسبتاً بزرگی وجوددارد که این گنبد به وسیله کاربندی که به جرز دیوار متصل می شود. بر فراز گنبد کاشی کاری معقلی نیز روزنی وجود دارد که روی آن یک بار گیر چند وجهی مشاهده می شود کف هشتی نیز مانند کف سرای مشیر از قلوه سنگ پوشیده شده است. در این هشتی چهار حجره وجود دارد که به فاصله 2 پله از سطح زمین قرار گرفته اند. بالای این حجره ها منبت کاری با آجر دیده می شود. در ورودی چوبی بزرگتر نیز در ورودی بازار چهار سوق وجود دارد .سر در ورودی ضلع جنوبی بازار پسی از اردوبازار، کاشی کاری شده است. قرار دارد که بر روی آن نوشته شده است بازار نو مشیر درسال یک هزار و سیصد و هفتاد و یک هجری شمسی مطابق هزار و چهارصد و سیزده هجری قمری تکمیل و افتتاح شد. موقوفه مرحوم سلطان الحاجیه و معدل الملک .این ضلع دارای دالانی است که سنگ فرش شده است. سقف دالان نیز دارای عرق چین هایی است که در چهارگوش آن ترنج هایی آجر کاری شده است. در پیشانی سر در نیز دو لچکی از کاشی هفت رنگ وجود دارد. همچنین تصویری از خسرو و شیرین و تصویر دیگر از یوسف و زلیخا در این ضلع یافت می شود. دراین راسته 10 طاق نما نیز وجود دارد . هم اینک در بخش جنوبی دیواری نصب شده و آن را به دو بخش تقسیم کرده است بر سر در راسته شمالی باز نیز کتیبه ای است که در آن نوشته شده است : و الباقیات الصالحات خیر عند ربک ثواباً و خیر مرداً سال 1311 ه . ق . بازار مشیر، موقوفه حاجی معدل المک و سلطان الحاجیه . ضلع شرقی بازار شمالی دارای 6 حجره و ضلع غربی دارای 5 حجره است. در میان جرزها مغازه ها، طاقچه ای کوچک و برجسته برای چراغ های پیه سوز وجود دارد. درابتدای بازار یک آبنمای کوچک هشت ضلعی دیده می شود. پس از تعمیراتی که در این بازار صورت گرفته است، کف حجره ها و ایوان ها، سنگ فرش شده است. در این بازار انواع صنایع دستی و هنری یافت می شود. این بازار با دری به سبک قدیم، از هشتی مذکور جدا می شود.

__________________

آستانه سید علاءالدین حسین ع - شیراز

آرامگاه حضرت سید علاءالدین حسین، فرزند امام موسی کاظم (ع) و برادر حضرت شاه چراغ (ع) معروف به حسین کوچک است که در میدان آستانه در جنوب شرقی شیراز و در محله بالا کفت واقع شده است.

در اواخر قرن هشتم و اوایل قرن نهم، یعنی در زمان قتلغ خان حاکم فارس بنای اولیه آرامگاه سید علاءالدین حسین ساخته شد. آرامگاه درون باغی که به باغ قتلغ معروف بود، قرار داشت. بعد از مدتی باغ مزبور ویران گشت و قبر امام نیز ناپدید شد.در اواسط عهد صفوی شخصی به نام میرزا علی که از مدینه به شیراز آمده بود، قبر امام را پیدا نمود و آن را تعمیر اساسی کرد. بعد از آن خلیل سلطان ذوالقدر حاکم فارس (918-926) در زمان سلطنت شاه اسماعیل صفوی به تجدید بنا و تزیین آن پرداخت و در سال 923 کار تزیین آرامگاه را به پایان رساند.کتیبه ای که بر بالای حرم مطهر قرار دارد زمان اتمام تجدید بنا را در اشعاری که …؟ سروده است نشان می دهد:سال تاریخش بجو از خیرباقی والسلاماین بنا کز دولت سلطان خلیل آمد پدیددر سال 943 و در زمان شاه طهماسب صفوی کارهای تکمیلی آرامگاه به پایان رسید. در کتیبه دیگری که به خط ثلث نوشته شده و در داخل حرم قرار گرفته است درباره چگونگی انجام امور تکمیلی توضیحاتی داده شده است.در سال …؟ میرزا ابوالحسن خان مشیرالملک گنبد آرامگاه را که بر اثر زلزله صدمه دیده بود، مجددا” ساخت و در سال 1309 به دستور محمدرضا خان قوام الملک به آیینه کاری رواق آن پرداختند.شوریده شیرازی در مورد آیینه کاری حرم شعری سروده است که به خط نستعلیق عالی در اطراف ضریح نوشته شده است و در بیت آخر آن زمان آیینه کاری را بیان کرده است.روی نه افلاک از این آیینه ها آیین گرفت منطق شوریده بهر سال تاریخش سرود کف و ازاره های داخل آرامگاه از سنگ مرمر است. سقف و دیوارهای بنا نیز آیینه کاری شده است. در سال 1329 گنبد بنا را که چندین مرتبه بر اثر حوادث مختلف صدمه دیده بود برداشتند و در سال 1331 گنبد جدیدی را با اسکلت فلزی بر روی آن نصب کردند. در حال حاضر این گنبد با کاشی های معرق پوشیده شده و اطراف آن با کاشی های رنگین گل و بته دار مزین شده است.مرقد امامزاده در شاه نشین شمالی در حرم مربع شکلی که دیوارها و طاق آن آیینه کاری شده قرار گرفته است. ضریح چوبی امامزاده منبت کاری شده و بر روی آن شیشه نصب گردیده است. درب هایی برای داخل شدن به حرم وجود دارد که هر کدام از آنها چوبی است و منبت کاری شده هستند. یک درب دیگر از طلا که کار هنرمندان اصفهان است نیز برای حرم تهیه و نصب شده است. در اطراف این در قصیده ای از جمال جمالی شاعر معاصر شیرازی به صورت میناکاری نوشته شده است که دو بیت آخر آن ماده تاریخ است:این دو مصرع را جمالی از ره اخلاص عنوان سال شمسی و هلالی کرد حسب الامر فالیگشت این باب حوایج بوسه گاه اهل عرفان (1350 ش) از کرم یزدان دری بگشاد بر ارباب ایمان(1391 ق)
در زاویه جنوب غربی آرامگاه برجی مکعب شکل از سنگ های سفید ساخته شده که در چهار سوی آن ساعت هایی کار گذاشته اند.در زاویه جنوب شرقی آرامگاه نیز بنایی وجود دارد که متعلق به آرامگاه سید عبدالله حجاب (ضیاءالسلطان) است.

__________________

حمام وکیل

از بناهاي دوران كريم خان زند (1172-1193) در شيراز است كه به دستور وي در محله ميدان شاه، جنب مسجد وكيل (خيابان طالقاني) ساخته شد.
اين حمام كه به عنوان حمام عمومي شهر شناخته مي شد، داراي چهار قسمت مرتبط با يكديگر است. مدخل ورودي اين حمام هم اينك يك هشتي است كه در ابتدا وجود نداشته و دوره پهلوي احداث شده است. اين هشتي داراي سقفي با گچ كاري برجسته است. پس از آن سر بينه حمام به شكل هشت ضلعي منظم و وسيعي ديده مي شود كه بيشترين تزيينات را داراست. آهكبري هاي سقف و ديوارهاي اين قسمت مربوط به دوران كريم خاني بوده كه بيشتر به شكل طرح هاي گلداني است اما در زمان قاجاريه، آثار زنديه كلنگي شده و قاجاريان بر روي آن آهكبري هايي به شكل داستان هاي اساطيري (داستان شيرين و فرهاد، پيرزن و سلطان سنجر، بيژن و منيژه و معراج حضرت رسول) انجام داده اند، در حال حاضر نيز به جهت تنوع بيشتر طرح هاي قاجاري، يكي دو طرح زندي مرمت شده و در بقيه قسمت ها طرح هاي قاجاري حفظ شده اند. هورنور يا جامخانه هايي كه در سقف تعبيه شده اند، روشنايي اين بخش را تأمين مي كنند.
در اطراف اين سربينه، سكوهايي براي تعويض لباس ساخته شده و چهار حوض سنگي نيز جهت استحمام در آن وجود دارد.
ستون هاي اين حمام از جنس سنگ گندمك گوگرد دار و سخت است. اين ستون ها يك پارچه هستند و بر روي آنها به فرم هندسي، مقرنس گچي كم عمق ديده مي شود ولي مقرنس آن برجسته است.
در وسط محوطه سر بينه حوض كثيرالاضلاعي از سنگ ساخته شده و در يك سمت آن راهرويي است كه به هشتي دوم منتهي مي شود. در كف حمام چندين رج آجر آب خروده كار شده و بين آنها ساروج ريخته اند تا فشار آب را تحمل كند.
در دوران پهلوي حمام به دو بخش تقسيم شد. بخشي از آن سربينه حمام بود كه به زورخانه تبديل شد. در برزخ يا هشتي دوم كه به گرم خانه مي رود، قسمتي وجود داشته (در سمت راست ورودي هشتي دوم) كه ديواري ضخيم، قطور و توپر بوده و در بالاي آن (در پشت بام) حوض آبي بوده كه آب حمام از آغاز تأمين مي شده، پس از تبديل سر بينه به زورخانه، اين ديوار برداشته شده و راهي به خيابان طالقاني گشوده شد كه به در ورودي حمام تبديل گشت. هم اينك اين در مسدود و به ديوار تبديل شده است.
پس از عبور از هشتي دوم به گرمخانه حمام وارد مي شويم كه داراي سه خزينه آب گرم، آب سرد و آب ولرم است. در زير اين خزينه ها كانال هايي به نام گربه رو جهت گرم كردن حمام وجود دارد.
آب رساني به اين حمام از طريق چاهي در ضلع غربي (گاو چاه) صورت مي گرفت. در زير خزينه اصلي (آب گرم) تون حمام قرار دارد. در كف حمام نيز گربه روهايي وجود دارد كه در بدنه ديوار به دودكش ها منتهي مي شود. اين گربه روها علاوه بر آن كه گرماي اضافي را به كف حمام منتقل مي كند، دوده هاي ناشي از سوخت را نيز به بيرون هدايت مي كند.
در زمان پهلوي برخي از قسمت هاي حمام به نمره خصوصي تبديل شد. چنان كه از دو شاه نشين قرينه با دو حوض سنگي موجود در فضاي حمام، شاه نشين سمت راست به نمره خصوصي تبديل شد. هم اينك حوض سنگي آن از بين رفته است. دو شاه نشين اختصاصي ديگر پس از اين دو شاه نشين وجود دارد كه شاه نشين سمت راست در طرفين خزينه ها، به نمره خصوصي تبديل شده بود.
حمام وكيل كه به علت تغيير وضع حمام هاي عمومي از صورت قبلي خارج شده بود، در سال 1351 توسط اداره باستان شناسي مورد مرمت قرار گرفت.اين بنا با شماره 917 در فهرست آثار ملي ايران به ثبت رسيده است

__________________

سرای مشیر

سراي مشير يا سراي گلشن از آثار دوره قاجاريه در شيراز است كه در انتهاي جنوبي بازار وكيل در گوشه شرقي آن قرار گرفته است.
اين سرا كه داراي طرح و نقشه اي دايره اي (هشت گوش) است، توسط ميرزا ابوالحسن خان مشيرالملك احداث شده است.
سر در ورودي سراي مشير، داراي دو طبقه كاشي كاري شده است كه چند لچكي نيز در آن قرار دارد. در بالاي آن نيز، به جهت نورگيري حجره هاي طبقه دوم سرا، پنجره اي مشبك از آجر قرار گرفته است.
رخ بام نيز از قطعات سنگ يكپارچه تهيه شده است. در دو طرف نماي سردر ورودي، دو اسپره كاشي كاري شده وجود دارد و بالاتر از آن، مقرنس هايي از كاشي قرار گرفته است.
در زير آن كتيبه اي كاشي كاري شده با زمينه لاجوردي و خط نستعليق عبارت سراي گلشن بناي مرحمت پناه حاجي ميرزا ابوالحسن خان مشيرالملك شيرازي را نشان مي دهد. در پايين كتيبه، دو سنگ مرمري قرار گرفته كه بر روي آنها در سه سطر عبارتي در بيان اهداف تأسيس سرا، حجاري شده است و در پايان نيز تاريخ 1282 ه.ق قيد شده است. در دو طرف اين دو سنگ، دو حاشيه كاشي كاري مزين به شاخ و گل و برگ، قرار گرفته است.
دو پله از دو تخته سنگ يك پارچه، در ورودي اين سرا به سوي دالان ورودي قرار دارد. در عرق چين سقف دالان ورودي ترنج هايي بر وري قطعات كاشي كاري وجود دارد. سراي مشير داراي دو طبقه است كه كف پوش طبقه اول از قلوه سنگ و طبقه دوم سنگ و آجر است. در هر طبقه حجره هايي وجود دارد و در جلو حجره ها، ايواني قرار گرفته است. حجره هاي طبقه دوم يكتو هستند و مرزهاي لچكي هاي آن كاشي كاري شده است.
مدخل ورودي سرا، كاسه پوش بزرگي است كه به يك شاه تويزه تكيه كرده است.
حجره هاي طبقه يا اشكوب اول، تودرتو مي باشد و به وسيله راهرويي به حياط متصل مي شوند. اين حجره ها داراي درهاي چوبي منبت و مشبكي هستند كه از چوب ساج ساخته شده اند.
سه رشته پلكان در سه ضلع مختلف طبقه اول را به طبقه دوم متصل مي كند. طبقه يا اشكوب دوم در لبه ايوان داراي فخرمدين است.
اين بنا خود به شكل هشت ضلعي است كه اتاق ها در هشت ضلع آن قرار گرفته است. در وسط حياط نيز حوض بزرگ هشت ضلعي اي قرار دارد كه لبه و پاشويه آن از سنگ هاي مختلف يكپارچه ساخته شده است و در آن سه فواره وجود دارد. در چهار طرف اين حوض، باغچه هايي قرار گرفته است و در آن درخت نارنج پرورش يافته است.
كف پوش سراي مشير، قطعات كوچك سنگ است. در ضلع شمالي اين سرا، در فضاي بسته هشت ضلعي، ساختمان هايي قرار گرفته كه داراي سقف مرتفعي است كه كاشي كاري و مقرنس كاري شده است. در وسط گنبد آن نيز، بادگيري وجود دارد كه در دهانه آن اشعاري مشتمل بر نام چهارده امام، با خط نستعليق بر روي كاشي نگاشته شده است. اين ساختمان مدتي در اختيار سازمان جلب سياحان فارس قرار گرفت. آنها نيز در اين محل قهوه خانه اي به سبك قهوه خانه هاي قديمي احداث نمودند كه هم اينك از آن اثري نيست.
در ضلع جنوبي حياط نيز تالار و اتاق هايي در بخش هاي بالا و پايين قرار دارد.
در ضلع شرقي و غربي حياط، مغازه ها و راهروهايي وجود دارد كه در مغازه ها همگي ارسي هاي چوبي است كه با شيشه هاي رنگي تزيين شده است.
معماري اين بنا، برگرفته از معماري كاروانسراهاي صفوي است.در زمان پهلوي به دستور فرح ديبا، كاشي هاي ريخته و درك هاي فرسوده و شكسته اين بنا مرمت شد. اين بنا با رنگ زرد و طرح هاي گلداني معرف سبك اختلاط است كه در زمان قاجاريه رايج شده بود. سازمان ميراث فرهنگي، اين بنا را در سال 1347 ه.ش . با شماره 424 به ثبت تاريخي رسانيد.

__________________

آرامگاه خواجوی کرمانی

آرامگاه خواجو در شمال شيراز، در دامنه كوه صبوي و در ابتداي جاده شيراز - اصفهان، در تنگ الله اكبر قرار گرفته است. قبر وي مشرف بر دروازه قرآن مي باشد. آب چشمه معروف ركناباد نيز از كنار مقبره خواجو مي گذرد.
اين آرامگاه در سال 1315 شمسي با اعتبارات اداره فرهنگ فارس ساخته شد. محل آرامگاه در محوطه اي بدون سقف قرار دارد. در وسط صفه آن سنگ قبري است كه بالاي آن محدب و داراي برآمدگي است. روي اين سنگ كتيبه اي كه بيانگر قبر خواجو باشد وجود ندارد. فقط بالاي سنگ عبارت: كل من عليها فان و يبقي وجه ربك ذوالجلال و الاكرام به خط ثلث نوشته شده است.
در بالا و پايين قبر نيز دو ستون سنگي كوتاه قرار دارد كه طبق رسم آن زمان در بالا و پايين قبور عرفا و شعرا وجود داشته است. در سال 1337 شمسي اداره باستان شناسي فارس اقدام به ساخت يك اطاق در قسمت شمالي محوطه آرامگاه كرد. در پيشاني اين اطاق دو غزل از غزليات خواجو به خط نستعليق بر روي كاشي هاي آنجا نوشته شده است. با اين مطلع:

دوش مي كردم سؤال از جان كه آن جانانه كو؟ گفت: بگذر زان بت پيمان شكن پيمانه كو؟ …

و ديگر به مطلع

صبحدم دل را مقيم خلوت جان يافتم از نسيم صبح بوي زلف جانان يافتم …

كه هم اينك اين اتاق تبديل به فرهنگسراي خواجو گرديده است.
كمي بالاتر از مقبره خواجو 3 غار به چشم مي خورد. يكي از آنها غاري است كه محل عبادت و رياضت زهاد و مشايخ بوده و خواجو نيز مدتي در آن جا به عبادت مشغول بوده است.
غار ديگر كه در دهانه آن طاقي ضربي از نوع طاق كجاوه اي از سنگ و آجر زده شده محل قبر خواجه عمادالدين محمود، وزير معروف شاه شيخ ابواسحاق اينجو است.
در كنار اين غار نقش برجسته اي از جنگ رستم و شير ديده مي شود كه به دستور حسينعلي ميرزا فرمانفرماي فارس در سال 1218 ه.ق ساخته شده است. در كنار آن نيز نقش برجسته ناتمامي از فتحعلي شاه قاجار و دو تن از پسرانش به چشم مي خورد. در دو طرف اين نقش برجسته دو نيم ستون به سبك ستون هاي دوره زنديه در درون كوه كار شده است.
در سال 1370 به همت دانشكده ادبيات دانشگاه كرمان، كنگره بزرگداشت خواجو در كرمان برگزار شد و مراسم اختتاميه اين كنگره در شيراز انجام شد. با همين انگيزه به همت شهرداري شيراز و استانداري فارس، آرامگاه خواجو مرمت و بازسازي شده كه شامل بازسازي كف و بدنه و ايجاد يك سري ديواره هاي عمودي با مصالح سنگ است. هم چنين مجسمه اي از سر و صورت خواجه از سنگ تراشيده شده، در اين مكان قرار گرفته است. بناي آرامگاه خواجوي كرماني به شماره 916 در فهرست آثار تاريخي به ثبت رسيد.

__________________

_____________

دوشنبه نوزدهم مرداد 1388

آستانه سید علاءالدین حسین ع - شیراز آرامگاه حضرت سید علاءالدین حسین، فرزند امام موسی کاظم (ع) و برادر حضرت شاه چراغ (ع) معروف به حسین کوچک است که در میدان آستانه در جنوب شرقی شیراز و در محله بالا کفت واقع شده است. در اواخر قرن هشتم و اوایل قرن نهم، یعنی در زمان قتلغ خان حاکم فارس بنای اولیه آرامگاه سید علاءالدین حسین ساخته شد. آرامگاه درون باغی که به باغ قتلغ معروف بود، قرار داشت. بعد از مدتی باغ مزبور ویران گشت و قبر امام نیز ناپدید شد.در اواسط عهد صفوی شخصی به نام میرزا علی که از مدینه به شیراز آمده بود، قبر امام را پیدا نمود و آن را تعمیر اساسی کرد. بعد از آن خلیل سلطان ذوالقدر حاکم فارس (918-926) در زمان سلطنت شاه اسماعیل صفوی به تجدید بنا و تزیین آن پرداخت و در سال 923 کار تزیین آرامگاه را به پایان رساند.کتیبه ای که بر بالای حرم مطهر قرار دارد زمان اتمام تجدید بنا را در اشعاری که …؟ سروده است نشان می دهد:سال تاریخش بجو از خیرباقی والسلاماین بنا کز دولت سلطان خلیل آمد پدیددر سال 943 و در زمان شاه طهماسب صفوی کارهای تکمیلی آرامگاه به پایان رسید. در کتیبه دیگری که به خط ثلث نوشته شده و در داخل حرم قرار گرفته است درباره چگونگی انجام امور تکمیلی توضیحاتی داده شده است.در سال …؟ میرزا ابوالحسن خان مشیرالملک گنبد آرامگاه را که بر اثر زلزله صدمه دیده بود، مجددا” ساخت و در سال 1309 به دستور محمدرضا خان قوام الملک به آیینه کاری رواق آن پرداختند.شوریده شیرازی در مورد آیینه کاری حرم شعری سروده است که به خط نستعلیق عالی در اطراف ضریح نوشته شده است و در بیت آخر آن زمان آیینه کاری را بیان کرده است.روی نه افلاک از این آیینه ها آیین گرفت منطق شوریده بهر سال تاریخش سرود کف و ازاره های داخل آرامگاه از سنگ مرمر است. سقف و دیوارهای بنا نیز آیینه کاری شده است. در سال 1329 گنبد بنا را که چندین مرتبه بر اثر حوادث مختلف صدمه دیده بود برداشتند و در سال 1331 گنبد جدیدی را با اسکلت فلزی بر روی آن نصب کردند. در حال حاضر این گنبد با کاشی های معرق پوشیده شده و اطراف آن با کاشی های رنگین گل و بته دار مزین شده است.مرقد امامزاده در شاه نشین شمالی در حرم مربع شکلی که دیوارها و طاق آن آیینه کاری شده قرار گرفته است. ضریح چوبی امامزاده منبت کاری شده و بر روی آن شیشه نصب گردیده است. درب هایی برای داخل شدن به حرم وجود دارد که هر کدام از آنها چوبی است و منبت کاری شده هستند. یک درب دیگر از طلا که کار هنرمندان اصفهان است نیز برای حرم تهیه و نصب شده است. در اطراف این در قصیده ای از جمال جمالی شاعر معاصر شیرازی به صورت میناکاری نوشته شده است که دو بیت آخر آن ماده تاریخ است:این دو مصرع را جمالی از ره اخلاص عنوان سال شمسی و هلالی کرد حسب الامر فالیگشت این باب حوایج بوسه گاه اهل عرفان (1350 ش) از کرم یزدان دری بگشاد بر ارباب ایمان(1391 ق) در زاویه جنوب غربی آرامگاه برجی مکعب شکل از سنگ های سفید ساخته شده که در چهار سوی آن ساعت هایی کار گذاشته اند.در زاویه جنوب شرقی آرامگاه نیز بنایی وجود دارد که متعلق به آرامگاه سید عبدالله حجاب (ضیاءالسلطان) است. بقعه سید علاءالدین حسین (ع) تعداد تصوير : 6 فرزند امام موسی کاظم و برادر شاهچراغ است و آنرا در شیراز " آستانه " گویند ، در محله بالاکف واقع است . گنبدش را که از صدمه زلزله منهدم شده بود ، مرحوم مشیر الملک ( میرزا ابوالحسن خان ) بر پا داشت و تمام رواق مطهر را قوام الملک ( محمد رضا خان ) آینه کاری کرد و اشعاری را جناب شوریده در تاریخش سروده که با خط نستعیلق نوشته شده و در اطراف ضریح زیر شیشه نصب گردیده است . حرم مربع شکل است و یک شاه نشین دارد که قبر مطهر در ابتدای آن است . دیوارهای حرم و زیر گنبد آینه کاری شده و در ساقه گنبد دور تا دور کتیبه با خط ثلث بسیار عالی سوره " هل اتی " را با قلم درشت بر کاشی نوشته اند . طاق روی قبر نیز آینه کاری شده است . در حال حاضر دو در برای ورودی به حرم وجود دارد که سر در هر دو در سال 1338 ه .ش آینه کاری شده و دو جفت در منبت کاری بر آنها نصب است . ازاره حرم را تا ارتفاع دو متر سنگ مرم نصب کرده اند .

حسین بن‏موسی آئینه روایت

حسین بن موسی یکی از فرزندان امام کاظم(ع) است وی از جمله همراهان‏احمد بن موسی(ع) بوده است و در حدود سال 202 ه. ق از مدینه عازم ایران شد ودر شیراز به شهادت رسید. حضرت حسین بن موسی در برخی منابع به سید علاءالدین حسین ملقب گردیده است. «سید علاءالدین حسین بن موسی الکاظم برادر کهتر شاهچراغ است‏به سن سیزده سال‏بود شهادت او بعد از تفرقه امامزادگان در شیراز در محله باغ قتلغ اتفاق افتاد. قتلغ در شیراز باغی داشت که باغبانش مردی دیندار و با مروت بود. باغبان درشبهای جمعه در مکانی بلند نوری را مشاهده می‏کرد قتلغ خان مالک این باغ نیز این‏نور را مشاهده کرد دستور داد که محل مزبور را بررسی کنند. قبری یافتند «پس ازباز کردن قبر، جسدی بزرگ و باعظمت و شکوه یافتند. جسد در کمال شادابی و زیبایی‏بود در یک دست صاحب جسد قرآن مجید و در دیگر دستش شمشیری قرار گرفته بود. باعلامت و نشانه‏هایی دانستند که قبر متعلق به حسین بن موسی(ع) است. قتلغ خان‏آنگاه فرمان داد که قبه و بارگاهی عالی بر سر آن مقبره بنا کردند.» علامه مجلسی و فرصت‏الدوله شیرازی معتقدند که حضرت حسین بن موسی(ع) در همین باغ شهیدشده اما قبر ایشان در زمان صفویه آشکار گردید. ولی گزارش ابن جنید شیرازی به زمان حادثه نزدیکتر است. پس از آشکار شدن قبرحسین بن موسی بارگاهی بر قبر ایشان برافراشته شد. با تحقیق و بررسی اوضاع قرن‏هفتم به بعد چنین نتیجه‏گیری می‏شود که برخی حاکمان فارس مردانی خیراندیش و صالح‏بوده‏اند. آنان احترام علماء و بزرگان دینی را پاس می‏داشتند در آبادانی قبورائمه دین و اولیاء سعی فراوان داشتند. لذا علیرغم جو حاکم بر ایران آن روز شهر شیراز دارای موقعیت ویژه‏ای بوده است. علیرغم اینکه هنوز تشیع در اقلیت‏بودند، اما آنان توانستند در حفظ آثارامامزادگان اقدامهای اساسی انجام دهند. پس از آشکار شدن قبر مطهر حسین بن‏موسی(ع) هر روز بهتر از گذشته بارگاه او توسعه می‏یافت. تا اینکه «مردی به نام‏میرزا علی از مدینه به شیراز آمد و در شیراز مسکن گزید و بر سر قبر سیدعلاءالدین قبه و بارگاهی رفیع ساخت و املاک و باغهای زیادی را هم وقف آن کرد وپس از مرگ وی تولیت موقوفه به دست پسرش میرزا نظام‏الملک که از وزرا بود، رسیدو پس از او به نوادگانش منتقل شد. سلطان خلیل که از طرف شاه اسماعیل صفوی حاکم شیراز بود، در سال 810 ه. ق این‏بقعه را تخریب و آن را تعمیر و تکمیل نمود.» پس از چندی به سبب زلزله‏ای که‏در شیراز رخ داد گنبد بارگاه این امامزاده جلیل‏القدر در معرض تخریب قرار گرفت‏که توسط مرحوم مشیرالملک (میرزا ابوالحسن خان) تجدید بنا گردید و رواق حرم راهم مرحوم قوام الملک (محمدرضا خان) آینه‏کاری نمود. حرم مطهر حسین بن موسی(ع)مربع شکل است، دور تا دور گنبد کتیبه است و سوره «هل اتی‏» بر آن نقش بسته‏است، هم اکنون طرحی به نام حرم تا حرم در دست اجراست. با تکمیل این طرح حرم‏مطهر حسین بن موسی(ع) به حرم مطهر احمد بن موسی(ع) اتصال پیدا می‏کند. بارگاه حضرت حسین بن موسی در شیراز به آستانه مشهور و معروف است. مردم به سبب کراماتی که از این بقعه مبارک دیده‏اند احترام ویژه‏ای برای آن‏قائل هستند. در بین ایام هفته، شب دوشنبه برای زیارت حضرت حسین بن موسی شب‏خاصی است. همچون مسجد جمکران قم که شبهای چهارشنبه از اقصی نقاط ایران در آنجاحضور می‏یابند بارگاه نورانی این امامزاده در شبهای دوشنبه مملو از مریدان وشیفتگان آن حضرت است. ارادتمندان به این خاندان، شبهای دوشنبه را تا صبح در این مکان مقدس بیتوته‏می‏کنند و به عبادت و راز و نیاز می‏پردازند. در شهرستان طبس بقعه‏ای است که مردم آن دیار معتقدند که متعلق به حسین بن‏موسی(ع) است، اما گزارش‏ها و حکایات موجود حاکی از این است که حسین بن موسی(ع)همراه برادرانش احمد بن موسی و محمد بن موسی بوده و طبعا همزمان با آنها درشیراز به شهادت رسیده است. البته این احتمال وجود دارد که در جریان هجوم به کاروان احمد بن موسی برادرخردسال ایشان گریخته و مخفی شده و بعدها در طبس از دنیا رفته باشد.

چهارشنبه سی و یکم تیر 1388

قبر صدام حسین به زیارتگاه تبدیل شده است

---

یکی از آخرین تصاویر صدام حسین دیكتاتور دولت قبلی عراق





صدام حسین برای ما ایرانیها شخصیتی آشناست. هشت سال جنگی كه بر ما تحمیل شد و صدها هزار شهید، مجروح و مفقود ایرانی او را در بین ما به شخصیتی منفور تبدیل كرده است.

بعد از اعدام صدام، چند بار قبر وی مورد حمله قرار گرفت. و اكنون در هنگامه ای كه مردم عراق از دست وی راحت شده اند، به دلیل عدم وجود امنیت در عراق تحت حاكمیت آمریكا، قبر وی به زیارتگاه تبدیل شده است. از نكات جالب در این عكس ها گل باران بودن قبر وی میباشد . آیا روزی كه آن جوان خبر نگار برای اعتراض به كار های بوش برایش كفش پرتاپ كرد را بیاد دارید؟ ایا برخورد ماموران امنیتی ( همه از اعراب عراق بودند)‌ را با جوان عراقی را دیدید؟ كه چگونه كردن وی را فشار میدادند كه بعد ها معلوم شد 5 استخوان وی را نیز در زیر لگد هایشان در بازداشتگاه شكسته اند. این ها كه به خویش رحمی ندارند !!!


جای سوال است كه مردانی كه بر بالین قبر این انسان مینشینند و برای او دعا میخوانند چه در ذهن دارند ؟؟؟


عكسهایی از زیارتگاه صدام را در زیر می بینید:

__________________

سه شنبه بیست و نهم اردیبهشت 1388

[6757 Views] [0 Comments]

Ashreshteh.com

[6369 Views] [0 Comments]

Ashreshteh.com

[6162 Views] [0 Comments]

Ashreshteh.com

[6046 Views] [0 Comments]

Ashreshteh.com

[5990 Views] [0 Comments]

Ashreshteh.com

[5841 Views] [0 Comments]

Ashreshteh.com

[5761 Views] [0 Comments]

Ashreshteh.com

[5553 Views] [0 Comments]

Ashreshteh.com

[5540 Views] [0 Comments]

Ashreshteh.com

[5482 Views] [0 Comments]

Ashreshteh.com

[5400 Views] [0 Comments]

Ashreshteh.com

[5359 Views] [0 Comments]

Ashreshteh.com

[5332 Views] [0 Comments]

Ashreshteh.com

[5277 Views] [0 Comments]

Ashreshteh.com

[5188 Views] [0 Comments]

Ashreshteh.com

[5125 Views] [0 Comments]

Ashreshteh.com

[5088 Views] [0 Comments]

Ashreshteh.com

[5078 Views] [0 Comments]

Ashreshteh.com

[4956 Views] [0 Comments]

سه شنبه بیست و نهم اردیبهشت 1388

[

s

]

شنبه نوزدهم اردیبهشت 1388

گفت و گو با فرخ‌لقا هوشمند، پیشکسوت تئاتر، سینما و تلویزیون

«سیلی بهروز وثوقی، پرده گوشم را پاره کرد»

فرخ‌لقا هوشمند (پور‌رسول) سال ۱۳۰۷ در رشت به دنیا آمد. هر چند خیلی‌ها بیشتر او را با نقش «ننه‌آقای صمد» می‌شناسند اما او یکی از چهره‌های پرکار تئاتر، سینما و تلویزیون بوده که سال‌ها روی صحنه تئاتر رفته در فیلم‌ها و سریال‌های بسیاری ایفای نقش کرده از جمله در فیلم «باشو غریبه کوچک» و «مسافران» ساخته بهرام بیضایی.

فرخ‌لقا هوشمند به دلیل سکته‌ای که در حین آخرین بازی خود برای یک سریال تلویزیونی داشته حدود شش سال است از عالم هنر کناره‌گیری کرده است. او دیپلم تئاتر را نزد زنده‌یاد اسماعیل مهرتاش در رشت گرفته و به تشویق پدرش که یکی از بنیانگذاران تئاتر در رشت بوده (علی قلی‌پور رسول) برای اولین بار به‌روی صحنه تئاتر رفته و پس از مدتی به تهران مهاجرت کرد.

همسر او، رضا هوشمند نیز از چهره‌های سرشناس تئاتر آن زمان بوده همچنین در فیلم‌ها و سریال‌های بسیاری هنرنمایی کرده است. رضا هوشمند در سال ۱۳۶۸ درگذشته است.

با خانم فرخ‌لقا هوشمند گفت و گو کرده‌ام:

خانم هوشمند خیلی وقت است که خبری از شما نیست، کجایید؟

در همین تهران بزرگ هستم، کمی کسالت دارم دیگر زیاد بیرون نمی‌روم، کار نمی‌کنم. آخرین باری که جلوی دوربین رفتم برای بازی در یک سریال تلویزیونی بود. تمام که شد، همان‌جا سرم گیج رفت افتادم، سکته‌ی کوچکی کردم.

فرخ‌لقا هوشمند / عکس‌ها: مینو صابری

شما از چند سالگی وارد عالم هنر شدید؟

از چهارده سالگی وارد کار هنری شدم. آن‌زمان چند نفر دور هم جمع شدند و گفتند رشت به این بزرگی و پرآوازه‌ای یک کلاس تئاتر و یک هنرپیشه ندارد، خلاصه چند نفر سرمایه‌گذاری کردند و خانه‌ای برای این کار گرفتند و هنرپیشه جمع کردند و در رشت تئاتر تأسیس کردند.

چند سالی در رشت کار کردم، مردم هم از تئاتر خیلی استقبال کردند. اولین کار هنری‌ام را با آقای مهرتاش شروع کردم (خدا رحمتش کند). ته صدایی هم داشتم به همین دلیل در تئاترهایی که اپرا بود، بازی می‌کردم و می‌خواندم مثل تئاترهای «شیرین و فرهاد»، «لیلی و مجنون»...

بعد به سینما راه پیدا کردم و چند سالی هم در سینما بودم تا این‌که تلویزیون «ثابت پاسال» تأسیس شد، ثابت پاسال آمده بود تهران و چند هنرپیشه دور خودش جمع کرده بود که من هم با او همکاری می‌کردم. چندین سال در تئاتر آقای مهرتاش بودم و تئاترهای دیگر هم از من دعوت می‌کردند و با آن‌ها هم کار می‌کردم.

شنیده‌ام پدر شما بنیانگذار تئاتر در رشت بوده است.

پدر من مرد هنرمندی بود. با تشویق پدرم وارد کار هنری شدم. پدرم هم نمایشنامه می‌نوشت، هم بازی می‌کرد، هم ریژیستوری می‌کرد، برای تئاتر خیلی زحمت کشید تا مردم را کم کم عادت داد. پدرم آدم با سوادی بود.

فرخ‌لقا هوشمند در جوانی

در مورد مشکلاتی که زنان بازیگر در آن دوران داشتند برایمان بگویید.

در آن زمان خیلی مشکل بود که یک خانم در تئاتر کار کند ولی در رشت برنامه اجرا می‌کردیم خیلی هم مورد استقبال قرار می‌گرفت. من بودم و خدا رحمت کند منیره تسلیمی را، مادر سوسن تسلیمی. خلاصه تئاتر پا گرفت اما چیزی که هیچ‌وقت یادم نمی‌رود این است که من هم مدرسه می‌رفتم کلاس «هشت» بودم و هم شب‌ها تئاتر کار می‌کردم.

مدیر دبیرستان ما خانمی با نام جفرودی بود، خدا رحمتش کند، فوت کرده است. گروه تئاتر، شب‌های جمعه مهمان دعوت می‌کردند فرض کنید از ادارات و... یکی از این شب‌ها دبیران دبیرستان‌ها را دعوت کردند که خانم جفرودی، مدیر ما هم در میان مهمانان بود، من هم نقش یک دختر لوس و شیک را بازی می‌کردم.

روز شنبه وقتی به کلاس رفتم مدیر مدرسه من را از کلاس بیرون کرد و به بچه‌ها گفت: بچه‌ها می‌دانید این خانم چکار می‌کند و چرا از کلاس بیرون انداختمش؟ این تئاتر کار می‌کند.

در حالی که ما کار و فعالیت اجتماعی می‌کردیم خلاصه کار ما شده بود مبارزه با این‌جور آدم‌ها تا این‌که به تهران آمدیم، دیدیم تهران خیلی پیشرفته‌تر از ما هستند و آن‌ها با خیال راحت در تئاترها کار می‌کنند.

این‌که شما نقش ننه آقای صمد را بازی کنید پیشنهاد چه کسی بود؟

آقای پرویز صیاد، البته در ابتدا برنامه‌ی دیگری بود، سریال «سرکار استوار» بود که در آن هم نقشی بازی می‌کردم خدا رحمت کند سرکار استوار را (عبدالعلی همایون). وقتی پرویز صیاد دید مردم خیلی از این سریال استقبال کردند، گفت چه بهتر که این برنامه را از آن جدا کنیم که یعنی سریال سرکار استوار با همان نام هفته‌ای یک شب از تلویزیون پخش می‌شد و هفته‌ای یک شب هم صمد پخش می‌شد.

من نقش ننه‌آقا را داشتم که در هر کاری دخالت می‌کردم، صمد هم یک‌خرده شوت بود، گیج بود، مردم را اذیت می‌کرد و در عین نادانی حقیقت را می‌گفت. این سریال خیلی مورد استقبال مردم قرار گرفت و هنوزم که هنوز است وقتی مردم من را در کوچه و خیابان می‌بینند به نام ننه‌آقا می‌شناسند.

چند سال است که آقای پرویز صیاد را ندیده‌اید؟

من رفتم خارج و آنجا پرویز صیاد را دیدم، پسرم از من دعوت کرد به آمریکا بروم رفتم، پسرم به او خبر داد که من آمده‌ام. اما نتوانستم زیاد طاقت بیاورم و به پسرم گفتم من را بفرست ایران، فقط دو ماه آنجا بودم. آقای صیاد خیلی ناراحت شده بود که من چرا نماندم.

فرخ‌لقا هوشمند، رضا هوشمند و فرزندانشان فریدون، فرشته و فرخنده

خانم هوشمند از خاطرات دوران کار هنری‌تان برایمان بگویید.

خاطره زیاد دارم، تلخ و شیرین! در فیلمی با بهروز وثوقی بازی داشتم، صحنه‌ی آخر فیلم بود، داستان فیلم از این قرار بود که بهروز، عاشق دختر من شده بود، بهروز پسر ِ من بود آن دختر هم دختر من بود، خودشان خبر نداشتند خواهر برادر هستند، دختر را یک خانواده گرفته بود و از او نگهداری می‌کرد.

آخر سر دیدم که کار دارد به جاهای باریک می‌کشد به بهروز گفتم این دختر خواهر تو است، بهروز گفت پس تو به من دروغ گفتی؟ و یک سیلی محکم زد توی گوش من، گوشم کَر شد، به هر حال من را به خانه‌ی خودش برد تا به اصطلاح از من دلجویی کند.

اسم فیلم چه بود؟

یادم نیست. ته صدایی داشتم و در تئاتر شیرین و فرهاد که نقش شیرین را بازی می‌کردم، می‌خواندم. خدا بیامرزد دلکش را، من که شیرین و فرهاد را بازی می‌کردم دلکش می‌آمد پشت سن و از لای پرده برنامه‌ی من را تماشا می‌کرد.

او می‌گفت: دختر تو صدات خیلی خوب است، بیا خواننده شو، همه امکانات را من برایت فراهم می‌کنم. به او گفتم نه خانم، وقت این کار را ندارم. من همین‌قدر که بتوانم تئاتر و سینما را اداره کنم خودش خیلی است.

خیلی زحمت کشیدم، دوست داشتم، عاشق این کار بودم. الآن هم می‌آیند دنبال من که بروم کار کنم اما می‌گویم حافظه ندارم که دیالوگ حفظ کنم، دیالوگ را آدم باید جابه‌جا از حفظ کند که بتواند کار کند.

دوشنبه هفتم اردیبهشت 1388

روزنامه سلام ۷tir.com: نامزدی دختر سنت‌ شکن پادشاه سوئد با پسری از قشر معمولی ، مردم این کشور را شگفتزده کرده است.

خبر نامزدی شاهدخت «ویکتوریا» ولیعهد سوئد با «دانیل وستلینگ» که مربی ورزش او است توجه رسانه‌های گروهی این کشور اروپایی را بدجوری جلب کرد.
«دانیل» ۳۵ ساله اشرافزاده نیست و همین موضوع باعث شد وی و «ویکتوریا» تصمیم خود برای ازدواج را هفت سال به تعویق بیندازند.

کارل گوستاو شانزدهم - پادشاه ۶۳ ساله سوئد - با ازدواج دخترش با مردی از قشر معمولی جامعه مخالف بود و ویکتوریای ۳۲ ساله برای حفظ حق جانشینی خود ناچار به جلب رضایت پدر و دولت شد.

بر اساس قانون اساسی قدیمی سوئد ، اعضای خاندان سلطنتی فقط باید با اشرافزادگان ازدواج می کردند.از اول ژانویه ۱۹۸۰ میلادی اما دو تغییر مهم در بخش قانون جانشینی در سلطنت این کشور شکل گرفت.

در قانون اساسی قدیمی سوئد ، تاکید شده بود که ولیعهد این کشور باید مرد باشد.با تغییر قانون ، فرزند اول خانواده سلطنتی بدون توجه به جنسیت ، جانشین پادشاه خواهد شد.
قانون دیگر برداشته شدن ضرورت ازدواج خاندان سلطنتی با فردی از طبقه خودشان است.

با این حال ، ولیعهد باید ابتدا از پادشاه و بعد از دولت ، اجازه ازدواج با فرد دلخواهش را بگیرد.
دولت سوئد اگرچه هفته گذشته به درخواست ویکتوریای عاشق پیشه جواب مثبت داد اما اعلام نامزدی وی به بحث پیرامون قانون جانشینی در سلطنت دامن زده است.

گزارش ایسکانیوز می افزاید،انجمن جمهوری‌ خواهان سوئد نیز نسبت به هزینه ازدواج این زوج جوان از خزانه دولت اعتراض کرد.

سازمان تجارت سوئد تخمین زده که جشن عروسی «ویکتوریا» بیش از ۱۰ میلیون کرون ، هزینه در بر خواهد داشت و شاید در بحران اقتصادی موجود بیش تر هم بشود.

نظرسنجی موسسه Novus Opinion که به سفارش شبکه ۴ تلویزیون ملی سوئد صورت گرفته است نشان می‌دهد از هر ۱۰ سوئدی ۸ نفر با ازدواج «ویکتوریا» و «دانیل» موافقند.

دوشنبه هفتم اردیبهشت 1388

 

دختر شایسته جهان

دوشنبه هفتم اردیبهشت 1388

[برای دیدن ادامه متن کلیک کنید.]

دوشنبه هفتم اردیبهشت 1388

تماشاچی های ایرانی

 

 

دوشنبه هفتم اردیبهشت 1388

گوگوش

 

 

دوشنبه هفتم اردیبهشت 1388

فرخ لقا هوشمند : ننه آقا، صمد

دوشنبه هفتم اردیبهشت 1388

هر شب با یک هنرمند

مهوش

خواننده قدیمی و مردمی رادیو و بازیگر پرطرفدار تئاترهای لاله ‌زار و سینمای ایران در دهه چهل خورشیدی، چهارشنبه دوم ژانویه (دوازدهم دی ) در هفتادسالگی در شهر مالموی سوئد درگذشت
او که نزدیک به دو دهه بود که در خارج از ایران می‌ زیست، همراه با مهوش (هنرمند بروجردی ) و آفت، در سالهای دهه چهل خورشیدی یکی از سه خواننده عامه پسند پرطرفدار ایران به ‌شمار می ‌آمد. از این هنرمند حدود سیصد ترانه به یادگار مانده که از جمله معروفترینشان که حتی پس از گذشت بیش از چهل سال، هنوز بین مردم زمزمه می‌شود و برخی از آنها وامدار ترانه ‌های فولکلور ایرانند، می ‌توان به ترانه ‌های من شهپرم،دروازه ‌بان بی‌عرضه،عمو سبزی فروش و لج کردی لج اشاره کرد. دو خواننده دیگر، یعنی مهوش و آفت نیز درگذشته ‌اند


مهوش که از خوانندگان لاله ‌زاری به ‌شمار می ‌رفت و طرفداران بسیار داشت در سال ۱۳۳۹ در تصادف رانندگی درگذشت و مراسم تشییع جنازه اش یکی از بزرگترین تشییع جنازه ‌های هنرمندان و نویسندگان ایران تا به امروز به‌ شمار می ‌آید.مهوش در حدود ده فیلم ایرانی ایفای نقش کرد و ترانه کی می ‌گه؟ یکی از معروفترین ترانه ‌هایش به شمار می ‌رود، او بخش عمده درآمد خود را وقف هزینه‌ های زندگی دهها کودک یتیم کرده بود که پس از درگذشت وی به این مصرف رسید. آفت (ملوک آنغوز ) نیز یکی از خواننده ‌های موسیقی عامه ‌پسند ایرانی در دوره پهلوی بود و از رقبای مهوش به شمار می ‌رفت.از جمله ترانه هاى معروف او که هنوز قدیمیها آنها را زمزمه مى‌ کنند می‌ توان به ترانه ‌های دم گاراژ بودم،مامان، کوه نور،عشق پوشالى و غریبه اشاره کرد


آفت در اواخر دهه چهل خورشیدی خوانندگی را کنار گذاشت و چندی پیش در سن ۷۳ سالگی درگذشت.شهپر در طول سالهای فعالیت خود در کنار بازیگران معروف سینمای ایران از جمله بهروز وثوقی، پوری بنائی، گوگوش، آذر شیوا، بهمن مفید، پرویز صیاد، تقی ظهوری، میری، عارف، فروزان، فریبا خاتمی، ایرج قادری، منوچهر وثوق و مستانه جزایری ایفای نقش کرد.ترانه و رقص در فیلمهای ایرانی قبل از انقلاب نقش پر رنگی داشت و به همین دلیل در بسیاری از فیلمها کارگردانان از صدای خوانندگان معروف یا خود آنها استفاده می کردند



از جمله این خوانندگان که از صدا و حضورشان در برخی از فیلمهای سالهای قبل از انقلاب ۱۳۵۷ استفاده شد، می‌ توان به نامهای دلکش، بهرام سیر، قاسم جبلی، فتانه، مهوش، شهپر، پریوش، فرح پناهی، پوران، ویگن، گوگوش، روانبخش، منوچهر، عارف، گلپایگانی، آغاسی، فریدون فرخزاد، سوسن، جمال وفائی و مهستی اشاره کرد. برخی دیگر از خوانندگان فقط با صدایشان در سینمای ایران حضور داشتند که از آن جمله ‌اند: الهه، عهدیه، ایرج، ایرج مهدیان، فیروزه، بهشته، گیتی، فرهاد، ضیا و رامش

دوشنبه هفتم اردیبهشت 1388

هر شب با یک هنرمند

شکیلا

 

شکیلا در 13 اردیبهشت 1341 در تهران به دنیا آمد و کوچکترین فرزند خانواده می باشد
. او از سنین کودکی به موسیقی علاقمند بود و در میهمانیهای خانوادگی هنرنمایی می کرد . در 9 سالگی به دعوت یکی ازهنرمندان به اجرای برنامه در یک شوی تلویزیونی پرداخت و همان سبب شد دست اندرکاران رادیو و تلویزیون از او دعوت کنند خوانندگی را به طور حرفه ای ادامه دهد ولی به علت مخالفت خانواده او به ادامه تحصیلش پرداخت و فعالیت هنریش را محدود به شرکت در مسابقات هنری مدارس و جشنهای خانوادگی کرد.

در سن 15 سالگی مدتی نزد مرحوم استاد محمود کریمی به یادگیری ردیف های موسیقی پرداخت ولی متاسفانه به علت انقلاب هنرستان تعطیل شد و پس از چندی شکیلا برای ادامه تحصیلات دانشگاهی به آمریکا سفر کرد . او در رشته موسیقی کلاسیک به تحصیل پرداخت و تصمیم گرفت بالاخره به آرزوی دیرینه خود جامه عمل بپوشاند . در سال 1368 اولین آلبوم خود را به همکاری بابک افشار به بازار روانه کرد و تاکنون 11 آلبوم به دوستداران خود در سر تاسر دنیا تقدیم کرده است .
 

شکیلا از عوایل فعالیت هنریش مجذوب اشعار مولانا بود و به همین جهت در هر یک از  آلبوم های خود آثاری از این اشعار گرانقدر را اجرا کرده است .

به گفته چندی از صاحب نظران تلفیق اشعار مولانا با صدا ملکوتی شکیلا در روخ شنونده  ثأثیر بسزایی دارد .
شکیلا دارای دو فرزند می باشد . شهراد و بهراد که 16 و 13 سال دارند . او شغل  مادری را در درجه اول اهمیت می داند و به همین دلیل قسمت عمده ای از وقت خود را به نگهداری از فرزندانش اختصاص داده است .

آرزوی نهانی شکیلا بازگشت به وطن و اجرای برنامه در شهرهای بزرگ ایران است.

از شکیلا پرسیدیم:
1- ورزش مورد علاقه شما چیست؟ تنیس ، شنا، پیاده روی
2- تفریح مورد علاقه شما چیست؟ سینما رفتن ، پیک نیک درساحل و یا در پارک
3- غذای مورد علاقه شما چیست؟ چلوکباب وقرمه سبزی
4- رنگ مورد علاقه شما چیست؟ قرمز
5- ازچه چیزی خوشحال می شوید؟ خوشحالی پسرهایم
6- ازچه چیزی ناراحت می شوید؟ ناراحتی پسرهایم
7- ازچه خصلتی خوشتان می آید؟ راستگوئی
8- از چه خصلتی بدتان می آید؟ غیبت کردن و دروغگوئی
9- خوشبختی را در چه می بینید؟ دررهائی از غربت وزندگی در وطن درکمال آزادی وصلح وصفا

دوشنبه هفتم اردیبهشت 1388

عكسي از بی نظیر بوتو و فرزندانش

 

دوشنبه هفتم اردیبهشت 1388

 کاریکاتور

 

  

 

  

  

                                

گلزار و هدیه تهرانی

 

دوشنبه هفتم اردیبهشت 1388

نیکی در کن

دوشنبه هفتم اردیبهشت 1388

نقاشی بسیار زیبا از اساتید موسیقی ایران

دوشنبه هفتم اردیبهشت 1388

تصویری جالب

دوشنبه هفتم اردیبهشت 1388

ملکه زیبائی الاغهای جهان...ببین چه عشوه ائی میاد

دوشنبه هفتم اردیبهشت 1388

هر شب با یک هنرمند

پوران

فرح دخت  طالقانی (پوران) خواهرزاده روح بخش خواننده سر شناس اواخر دهه ۱۳۲۰ و اوايل ۱۳۳۰ است و به واسطه او جذب خوانندگی شد.
او ابتدا با نام بانوی ناشناس و سپس با شهرت همسر اولش (عباس شاپوری) با نام بانو شاپوری و سرانجام با عنوان پوران به کارش ادامه داد .
او موسیقی را از شاگردی استاد شاپوری شروع کرد.
او فعاليت در سينما از ۱۳۳۹ آغاز کرد، برخی از فيلمهایی که او در آن ها نقش آفرینی کرده عبارتند از :
ستارگان می درخشند
عمو نوروز
طلای سفيد
گرگهای گرسنه
لاله آتشين
آقای قرن بيستم
اشکها ولبخندها
دنيای پول
حاتم طائی
گدايان تهران
توفان بر فراز پاترا

همسر دوم پوران آقاي روشن زاده بود که ايشان و آقاي بهمنش از بهترين مفسران ورزشي ایران بودند، پوران از ايشان داراي 2 فرزن به نامهاي اميد و آرزو شد.
پوران در سال 1369 زمانی که برای دیدن نوه اش به ایران آمده بود به علت ابتلا به بیماری سرطان در گذشت و در امام زاده طاهر کرج به خاک سپرده شد.

 

پوران در دهه 1330 مشهورترين خواننده روز ايران شد و در دهه 40 نيز اين شهرت را براي خود حفظ كرد. او اين راه بلند را خيلي كوتاه طي كرد. از سال 1330 خواند و از سال 1331 با نام مستعار بانو ناشناس وارد راديو ايران شد. بخت و استعداد خود را در چند فيلم هم آزمايش كرد، از جمله فيلم اول هيكل. بدرستي، كس ندانست چرا از شوهرش شاپوري ويلونيستي كه آهنگساز ترانه هاي او نيز بود جدا شد، اما با روشن زاده تا آخرين لحظات مرگ ناگهاني اش ماند كمتر مي شد حدس زد پوران روزي از فيلتر تنگ برنامه گل ها نيز عبور كند و صدايش براي گلها ضبط شود، كه شد! آنها كه دستي توانا در ترانه سرائي و آهنگسازي داشتند و دارند، هركجا از خاطرات خود گفته و نوشته اند، وقتي به پوران رسيده اند بدون لحظه اي ترديد از استعداد كم نظير او براي اجراي تصنيف و ترانه، گوش تيز او براي گرفتن سيلاب هاي ترانه و آهنگ و آشنائي كامل او به ضربآهنگ ها ياد كرده اند. ريتم را خوب مي شناخت و استادانه نيز مراعات مي كرد. از او كه در آغاز دهه 60 گرفتار بيماري بي درمان سرطان شد و براي بستن چشم بر جهان، خود را به ايران رساند تا در وطن به خاك سپرده شود،

4-دیده دیده چون روی تو ندیده- پوران با عارف(Mp3) listen 5- یادت مرا فراموش-پوران با ویگن(Mp3)

دوشنبه هفتم اردیبهشت 1388

هر شب با یک هنرمند

سیاوش قمیشی

 

 

سیاوش قمیشی (متولد(1324)1945در اهواز و بزرگ شده در تهران)آهنگساز شاعر تنظیم کننده و خواننده ای ست که در بین عموم به عنوان خواننده و برای خواص به عنوان آهنگساز و خواننده اعتباری ویژه و متفاوت دارد . نخستین وجه یا شاید مهمترین وجه تفاوت آثار سیاوش قمیشی در ملودی هایش نهفته است . ملودی های بسیار متاثر از موسیقی کلاسیک (اصیل) ایران و در عین حال مبتنی بر آکوردهای غیر معمول و کاملا غیر ایرانی که ترکیبی عجیب و درخشان از موسیقی ایرانی و غربی در قالب ترانه های پاپ به وجود آورده است و همچون مهری برجسته برداشت ناب سیاوش قمیشی را از هنر ایرانی با اشرافی جامع بر انواع موسیقی غیر ایرانی به نمایش می گذارد در بیشتر آهنگهای سیاوش رگه های روشن و قوی از موسیقی ایرانی را می توان یافت که گرچه روایت جزء به جزء موسیقی ردیفی ایران نیستند اما به خوبی حس ایرانی بودن را حتی در ذهن شنونده غیر حرفه ای متبادر می کنند و این هنر اوست که با گریز آگاهانه از تکرار سنتی و نخ نما ملودی های ظریف ایرانی را همچون تارهای طلا بر پیکره ی ترانه اش می بافد . با کمی دقت در آلبوم ها ی سیاوش می توان بسیاری از برداشت های آزاد وی از موسیقی کلاسیک ایران را به وضوح مشاهده کرد . در واقع سیاوش قمیشی و هم نسلان موفقش آموزش موسیقی را از کودکی به طور خوداگاه یا نا خوداگاه با موسیقی ناب ایرانی شروع کردند . شنیدن روزمره اجراهای بسیار موثق و اصیل از بزرگان موسیقی ایران در سالهای (1320 تا 1330) از رادیو تهران تجربه ای تکرار نشدنی برای هم نسلان سیاوش به عنوان کودکان آن روزگار و بزرگان آینده موسیقی نو ایران بود که به مرور پس از آشنایی با حوزه های دیگر موسیقی عملی را از طریق مراجع و منابع کاملا جدا آموزش دیده و تجربه می کردند.
سیاوش قمیشی خود سالهای 1970 را در انگلستان (مهد موسیقی راک) گذرانده و آموزش موسیقی دیده است. موسیقی گروههای بزرگ غربی و شرایط زمانی مکانی فعالیت آنها را از نزدیک درک و لمس کرده و آثارشان را عملا مشق و اجرا نموده است. این آمیختگی عملی با موسیقی روز دنیا در کنار ذهنیت و ناخودآگاه انباشته از ملودی های موسیقی ایران, زمانی که منشا خلق هنری قرار گرفتند ترکیبی نو و بدیع از ملودی و هارمونی را پدید آوردند که پیشتر همانندی نداشت. از این روست که موسیقی سیاوش قمیشی را یکی از بهترین نمونه های هنر هم نسلانش می دانیم. او با برداشت ویژه اش از انواع موسیقی و با توجه کامل به موزیک روز دنیا به ویژه در حیطه ی پروگرسیوتنظیم,صداسازی و میکس به مرز نوآوری و خلاقیتی کامل رسیده و در بیان خود قوام و دوام یافته است. همکاری با تنظیم کنندگانی آگاه و خوش ذوق (که بعضا با وجودی که ایرانی نیستند, توانسته اند با موسیقی ایرانی ارتباط برقرار کنند) و نکته سنجی شخص سیاوش در استفاده آگاهانه و هوشمند از صداسازی های الکترونیک و ساوند افکت های عجیب و بجا در تنظیم قطعاتش, به موسیقی او تنوعی خاص و رنگارنگی منحصر به فردی بخشیده است که موزیکالیته ی ترانه های او را به گونه ای بهتر و جذاب تر نمایان میکند. از لحاظ شعری, ترانه هایی که سیاوش برای کار انتخاب میکند چند ویژگی اساسی دارند که مهم ترین آنها سادگی و روانی کلام و دوری از پیچیدگی های معماگونه ی شعری است

 

سیاوش از دیرباز علاقه ای به استفاده از کلام روشنفکر مابانه و غیر مردمی نداشته است و با انتخابی آگاه, به دام ابتذال ناشی از ساده پسندی و بی هویتی هم نیفتاده است. فضای ترانه های او فضایی روشن و امیدبخش است, به دور از سایه های خاکستری و سیاه رایج در ترانه ی نوین ایران.اعتراض موجود در ترانه های انتخابی او هم نوع با موسیقی ای, اعتراضی سیاه و خمود نیست و از تلخی و شیرینی توام برخوردار است. جالب این که متقابلا در کارنامه ی هنری سیاوش به هیچ رو با ترانه های بی معنی و سبک سرانه هم مواجه نمی شویم. شادترین ترانه های او, نه در کلام و نه در موسیقی به مرز انحطاط و ابتذال نزدیک نمی شوند و شعر و موسیقی ترانه های شاد او هم از حدود تشخص, حجب و آبرومندی ماخوذ به حیا بیرون نمی روند. مضامین ترانه های سیاوش عموما مضامین و موضوعات عاطفی در حوزه زندگی فردی و اجتماعی اند وعشق, زندگی و حرکت در این میان نقش محوری و کلیدی دارند و داستان هر ترانه هم غالبا با پایانی روشن و امید بخش همراه است. سیاوش در شناخت و کشف ملودی پنهان در شعر استعدادی خداداد دارد و با قوه ی درک ریتم بسیار خوب,ضرب آهنگ مناسب شعر و ملودی را برای کارش می یابد. به همین دلیل, در آلبوم هایش همه نوع ترانه با ریتم های گوناگون شنیده می شود, تنوعی که شنونده را دچار ملال ناشی از یکنواختی آلبوم نمی کند. او در اجرای ترانه هایش صاحب سبکی مشخص است. آشنایی عمیق با ملودی و تنظیم ترانه ای که آهنگ آنرا بر مبنای توان حنجره و نقاط ضعف و قوت صدای خود ساخته و ویژگی های خاص صدایش اعم از تونالیته و موزیکالیته ی صدا, نتیجه ی خوانندگی اش را بسیار درخشان و پر ثمر کرده است. صدای زخمی و خش دار, آمیخته با تحریرها و غلت ظریف آواز ایرانی جملات آهنگین را با صمیمیت و احساسی ژرف و بی غش می خواند که گویی شعر و آهنگ تنیده بر هم, از جان خواننده بر می آیند و بر دل شنونده می نشینند. به جرات میتوان گفت هیچ آهنگسازی در موسیقی ترانه ی نوین ایران, در طی سی سال گذشته همانند سیاوش قمیشی حرکتی رو به جلو و کمال طلب با حفظ و افزایش روز افزون تعداد مخاطبان نداشته است. ترانه های سیاوش قمیشی (ترانه به معنای جمع آهنگ و شعر و صدا ) مخاطب عام دارد و این عمومیت به ویژه در بین جوانان دیده می شود. شاید او تنها آهنگساز/خواننده ای ست که هر چه بیشتر کار میکند مخاطبان و علاقه مندان جوان تری پیدا می کند و به زبان موسیقی به جوانان, زندگی,عشق و نشاط می بخشد, همچون دوستی همسن در خلوتشان میخواند و مانند پدری مهربان سنگ صبور درد های جوانی شان می شود.
همه ما نسل بعد از انقلاب در داخل و خارج کشور با صدای سیاوش قمیشی زندگی کرده ایم , عاشق شده ایم, گریسته ایم, خندیده ایم و نفس کشیده ایم با او بوده ایم و او با ما بوده است.
موسیقی و صدای سیاوش همچون زندگی اش ساده, روان و بی پیرایه است و به سادگی در ضمیر پاک جوانان می نشیند و شاید از این روست که جوانان بسیار دوستش می دارند چرا که جوانی مظهر سادگی و یکرنگی ست. سیاوش قمیشی مانند سرزمین زادگاهش انسانی آفتابی است

دوشنبه هفتم اردیبهشت 1388

عکس های فوتبالیستهای معروف جهان با همسراشون :

الیور کان   اسم اینو نمی دونم   لارسن   تیری آنری   دوست دختر رونی   خانم زیدان    فیگو  دل پیرو   ترزگه   فک کنم یکی از برادران نویل باشه   رایان گیگس     مارسل دسایلی   پاول ندود   دیوید بکام   نمیشناسم زن اوون   اگه درست نوشته باشم owen رافاعل مارکز